Shën Valentini ka një të kaluar prej 2000 vjetësh që nëpër shekujsh është festuar në tradita të ndryshme. Një nga traditat e praktikuara shekuj më parë, ishte për të gjetur një të dashur në ditën e të dashuruarve.Shën Valentini ka një të kaluar prej 2000 vjetësh që nëpër shekujsh është festuar në tradita të ndryshme. Një nga traditat e praktikuara shekuj më parë, ishte për të gjetur një të dashur në ditën e të dashuruarve, për çka organizoheshin shorte. Në atë periudhë, ishin njerëz të veçantë ata që merreshin me këtë llojë riti. Ndërmjetësi merrej vesh me vajzën e cila duhet të shkruante emrin e personit që pëlqente në një copë letër dhe t'ja jepte ndërmjetësit që të merrte pjesë në short, dhe të fitonte njeriun e preferuar.

Në shekullin e 16-të, pikërisht më 14 shkurt, si shenjë dashurie jepeshin dhurata të këtilla si; dorëza, çorape dhe shami. Në shekullin e 17-të, Puritenët amerikanë, që ishin një shoqëri e krishterë, me arsyetimin se është dita e të dashuruarve është një besim i kotë, u munduan ta ndalonin. Edhe këtë here dashuria triumfoi, dhe ata nuk ia dolën ta ndalojnë këtë festë. Dhuratat e asaj kohe ishin veshjet dhe një shishe verë. Ne atë periudhë, 14 Shkurti festohej në Francë, Itali, Gjermani etj.

Në një fshat të vogël të Francës, pleqtë e fshatit ndaheshin në dy grupe dhe shëtisnin shtëpi për shtëpi për të zgjedhur të rinjtë të cilët dilnin nëpër dritare dhe thonin emrat e njëri-tjetrit, e më pastaj vajza i dërgonte një veshje të re si shenjë ftese mashkullit për mbrëmjen e njohjes që organizohej në qendër të qytetit. Nëse ftesa i pranohej nga djali, si përgjigje vinte një shishe vere.

Atë natë në mbremjen e Shën Valentinit, nëse vajza apo djali nuk e pelqenin njëri-tjetrin, po atë natë ndizej një zjarr i madh dhe digjeshin të gjitha veshjet që ishin dërguar për ftesë. Në vitin 1776 kjo tradite u ndalua.Në shekullin e 18-të, shfaqen kartolinat e para për ditën e dashurisë. Ishte zakon që ato kartolina të punoheshin vet nga personi që do i dërgonte. Kartolinat zbukuroheshin me germa të florinjta dhe dantella. Në to shkruhej poezi dashurie, dhe më pastaj dërgoheshin.

Ndërsa disa kartolina zbukuroheshin me zemra dhe brenda i futej qeskë parfumi. Këto kartolina sot ruhen si antikitete të vlefshme nëpër muze. Mbas vitit 1850 u shtypën kartolinat e para për ditën e shën Valentinin dhe u nxorën në treg për t'u shitur. Që prej asaj kohe, shën Valentini u përdor edhe për interese fitimi në biznes.


IkubInfo

Shen
Valentini njihet ne te gjithe boten si "Padroni i te dashuruarve". Ky
percaktim lindi nga nje sere legjendash, te cilat jane shtuar me
kalimin e kohes. Trendafili i bashkimit, femijet, pellumbat, dashuria
sublime, te gjitha gjerat qe e kane bere ate nje feste model per te
dashurit

Qe te dashuruarit te duhen per te gjithe jeten, dhe me
shume ne kete dite, nuk mjafton vetem dita e "Shen Valentinit". Jane
disa elemente, qe na vine nga shekujt e kaluar dhe jane shtuar ne kohe,
qe e bejne kete feste kaq te madhe dhe kaq popullore ne te githe boten.


Trendafili i bashkimit
Shen
Valentini ishte duke degjuar nje dite, teksa ziheshin dy te rinj te
fejuar, te cilet po kalonin pertej kopshtit te tij. Valentini iu doli
perpara sakaq, me nje trendafil te bukur ne dore. Me nje fytyre te
qete, e te shndritshme qe rrezatonte plaku i mire dhe trendafilin e
mbajtur lart e dhuroi per ciftin. Ky veprim pati fuqine magjike qe te
bente paqe mes dy te rinjve te dashuruar. Kur ai u dhuroi te dyve lulen
e purpurt, iu kerkoi te dyve te shrengonin bishtin e lules me kujdes
per te mos u shpuar dhe shpjegoi lidhjen e dy personave te martuar.
Paskesaj, dashuria e tyre ishte kthyer si me pare. Te dy te rinjte u
kthyen menjehere tek ai. Me deshiren e tij dhe vullnetin e te rinjve,
ishte pikerisht Shen Valentini, i cili bekoi martesen e tyre te lumtur.
Me tu bere e njohur kjo gje u be nje proces ndaj Valentinos. Por prifti
kishte dhe preokupime te tjera, me te cilat duhej patjeter te merrej,
prandaj percaktoi per ate bekim daten katermbedhjete te muajit. Dhe
katermbedhjete e muajit mbeti, por u ngushtua ne ate te shkurtit, sepse
ne ate dite ai vajti te celebronte dasmen ne parajse.

Femijet
Shen
Valentini mbante dhe kujdesej per nje kopesht shume te bukur prane nja
lugine. Ne kete livadh, ai lejonte qe te luanin te gjithe femijet. Ai
here pas here dilte ne dritaren e kishes per ti pare, e per te ndjere
pak nga gezimi dhe hareja e tyre feminore. Kishte te njejtat virtyte si
Jezusi, i cili thoshte; "Sinite parvulos venire da me". Kur behej nate
ai zbriste ne kopesht dhe te gjithe femijet e Zotit lodronin rreth tij.
Atehere ai i bekonte te gjithe. Pastaj i jepte secilit nga nje lule me
keshillen, qe t'ia conin nenes, duke bere keshtu qe te ktheheshin ne
shtepi heret dhe te rritej dashuria dhe respekti per prinderit. Ne kete
kegjende kuptohet mjaft mire origjina e dhuratave te vogla, te cilat
sot iu jepen personave te dashur.

Dashuria sublime
Ishte
nje vajze e bukur me emrin Serapia, e cila jetonte ne sheshin Terni,
aktualisht sheshi Clai. Andej kalonte shpesh nje djale i ri. me emrin
Sabino. Syte e tij nuk shqiteshin nga ato te Serapias. Kjo beri qe
djaloshi te na dashurohej dhe i kerkoi te behej gruaja e tij. Por
prinderit e saj nuk donin sepse Sabino ishte pagan , ndersa ata ishin
kristiane. Atehere, vajza, i sugjeroi te shkonin tek prifti i tyre, te
mesonin e te bekoheshin prej tij. Gje, te cilen Sabino, per dashurine e
te dashures se tij e beri. Por, kur kjo pengese u kapercye, doli nje
tjeter me e madhe. U zbulua se Serapi vuante nga nje semundje e rende.
Deshperimi i prinderve dhe i te riut ishte shume i madh. Menjehere
familjaret sollen ne shtratin e vajzes priftin. Sabino iu lut njeriut
te shenjte qe ai mos ta ndante nga e dashura e tij. Valentino ngriti
duart dhe zerin ndaj babait te te gjitheve. Dhe nje gjume bamiresie
bashkoi perjetesisht dy zemra me rrahje te sinkronizuara, ndersa
shtrengoheshin ne perjetesi.Pellumbat
Na
ishte nje here ne Terni nje prift i madh, por edhe shume i mire dhe i
zoti. Ai kishte nje kopesht te madh, te cilin ne kohen e lire e ujiste
dhe kultivonte lule. Prifti, te cilin te gjithe e therrisnin njeriu i
mire, kishte me te vertete nje zemer te bardhe. Nje dite te bukur ate
erdhen disa ushtare dhe e futen ne burg Priftin e mire. Me pas e cuan
tek mbreti i asaj kohe, i cili ishte shume i keq. Kuptohet se ai e
denoi me burgim te perjetshem. Dhe prifti i madh qe quhej Valentin,
duke qendruar ne burg mendonte per femijet, te cilet i donte shume e qe
nuk do te kishin me nje vend te sigurte per te luajtur. Cfare te bente?
Atehere, iu lut Zotit dhe ai i dergoi dy nga pellumbat e tij. Pellumat
te udhehequr nga nje instikt misterioz gjeten burgun ku ishte
Valentini. Ne qafen e njerit prej pellumbave ishte i varur nje celes.
Ishte pikerisht celesi i kopshtit. Valentini shkroi nje leter, brenda
se ciles vendosi dhe celesin. Eshte e lehte te imagjinosh ate cfare
ishte shkruar. "Te gjithe femijeve qe dua... nga Valentini juaj".

Per Shen Valentinin flet dhe Shekspiri
Shen
Valintini eshte cituar edhe nga Ofelia tek Hamleti i Uilliam
Shekspirit. Ky fakt permendet kur gruaja e re, kur ajo eshte ne
prezencen e nenes se Hamletit, Gertruda. Shen Valentino ne Amerike dhe jo vetem ...
Kulti
i Shen Valentinit ne Amerike nis ne vitet 1800, kur zhvillohej lufta
civile. Ne Shtetet e Bashkuara dhe ne Kanada, ne 14 shkurt, te rinjte
shkembenin "valentinet", kartolina te lezetshme ne te cilat jane te
shkruara mesazhe dashurie. Ne disa shkolla organizohen festa, ndersa ne
qender te klases vendoset nje shishe shumengjyreshe, brenda se ciles
futen te gjithe "valentinet" qe shkembejne shoket e klases. Me mbarimin
e festes, te gjithe letrat shperndahen duke i lexuar.